نیلوفرانه...
الهی!چه بی صدا و چه بی منت می بخشی و من چه حسابگرانه و مغرورانه تسبیح می گویم
نیلوفرانه...
الهی!چه بی صدا و چه بی منت می بخشی و من چه حسابگرانه و مغرورانه تسبیح می گویم
بارانی
دلم
به هنگام بارش قطره های باران
جویای علت بغض گلویم وبارش دیدگانم شده
من به دنبال نمیدانم های پاسخی که میدهم به خود میگویم چقدر سخت است ادعای شناخت دیگران در حالی که هنوز خود را کشف نکرده ام...
یارب این آدم خاکی تنهاست
پدر یکی از دوستان مدتی که در کماست بیش از ۴۰ روز...
هر روز که میایم پای کامپیوتر اول میرم سراغ اون بنده خدا.من نه آنها را دیدم نه... میگن انسان از انس میاد وما عجیب زود انس میگیریم ودوست میداریم ...۷تا حمد شفا به نیت شفا
اینم آدرس اون دوستhttp://sareheh.persianblog.ir/
سلام بر غزه
یک لحظه دیده بربند و با من فکر کن
به سرما فکر نکن که وجودت را کرخت میکند
به قعطی برق فکر نکن که علاوه بر این ظلمت دیو آسا بیماران را نیز تهدید میکند
به نبود غذا فکر نکن...وبه گرسنگی اطفال
به نبود آب فکر نکن ....وبه لب تشنگی بچه ها
به مادری فکر کن که جگر گوشه اش برای همیشه خفته
در بستری به رنگ یاس و لاله
به مادری که پاسخی به خواسته های کودک نداشته
نه گرمایی
نه نانی
نه آبی ...
و حالا طفلش
بی جان
گلگون وآرام در کنارش بری همیشه خفته
وگویی مادر نه اشکی برایش مانده نه فریادی...
دلم میخواهد من به جای او فریاد برآورم
دلم میخواهد ما همه کسانی که طعم فرزند داشتن را چشیده ایم به جای او فریاد بزنیم
که
ذبح انسان کافی است
دست از این همه جنایت انسانی بردارید...
حرف شما چیست؟